Monthly Archives: November 2016
ควันหลงลอยกระทงปีนี้
Fantastic Beasts (and where to find them)

เมื่อวานนนนนน ไปดู #FantasticBeasts มา เข้าวันแรกก็ไปดูเลย เย้ๆๆๆๆๆ ไม่พลาดแน่นอน
แต่แอบเซ็งที่ไม่ได้ของออฟฟิสเชี่ยว แงงงง เซ็ง – –
เอนี่เว มาพูดถึงเรื่องหนังของเราดีกว่าาาาาาาา
เรื่องนี้ป้าโจลงมือเขียนบทภาพยนตร์เองเลยนะ เรื่องแรกของป้าแกเลย ๕๕
ตอนดูคือตื่นตาตื่นใจกับการกลับไปอยู่ในโลกเวทมนตร์มาก ๕๕๕ แต่สำหรับเรารู้สึกเฉยๆกับหนัง ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ แต่แบบยังไม่ที่สุดอ่ะ ไม่ตื่นตาตื่นใจ แต่ถามว่าประทับใจไหม ก็ได้อยู่นะ ชอบหลายอย่างเลย
ประทับใจเอ็ดดี้มาก. นี่คือพูดจริง. คือเอ็ดดี้แสดงความเป็นฮัฟเฟิลพัฟได้ออกมาดีมากๆอ่ะ นิวดูเข้ากับคนได้มากกว่าสัตว์ หลีกเลี่ยงสังคม ถถถถ เอ็ดดี้ดูแสดงตอนอยู่กับคนแล้วให้ฟิลลิ่งแบบ.. เก้งก้าง นี่ไม่ใช่ที่ของฉัน ในเรื่องนิวแทบจะไม่มองตามใครเลย (ยกเว้นเพื่อนร่วมขบวนการ ๕๕๕) ละแบบบตอนนิวอยู่กับสัตว์นะ ชอบตรงที่พูดว่า ‘mama is here’ ดูน่ารักมุ้งมิ้งไปอีกกก นิวมองสัตว์ด้วยสายตาถนุถหนอมอ่ะ ตอนกระเป๋าโดนพลากไปจากมือนี่คือเหมือนโดนพรากคนรัก(?)ไปจากมือ โคตรอ้อนวอน ‘please it’s not dangerous’ ชอบตอนนิวล่ออีรัมเพด(?)เข้าเป๋า 55555 ฮา ตลกมาก อิหนังเรื่องนี้นี่คือตลกมาก จนมานั่งคิดว่า นี่เป็นหนังแฟนตาซีคอมาดี้รึเปล่า ภาพสวยมาก เอฟเฟคตระการตามาก สัตว์เหมือนจริงมาก ดูแล้วคถ. มังกรภาค4 ได้รับรางวัลแน่นอนนนนนนน
เอาจริงๆ ส่วนตัวยังติดภาพเอ็ดดี้จาก the vannish girl อยู่ (เพราะนางขี้อาย ไม่ค่อยมองตาคนเท่าไหร่เหมือนกัน)
อยากได้นิฟเฟอร์ 1 อัตราค่ะ นางน่ารักและขี้เล่น ขอแบบมีของเต็มกระเป๋า รัก
FantasticBeasts ให้ความรู้สึกว่าอยู่ในโลกเวทมนต์ แต่ไม่ใช่โลกของแฮร์รี่
ตอนนี้ยังติดลมอยู่ อยากไปดูอีกซักรอบ ประทับใจนะ ดูพอให้หายคถแฮร์รี่ได้อยู่ นี่อยากดูภาคสองแล้ว ๕๕ รีบมะ? เดี๋ยวไปรอซื้อ screenplay, เด็กต้องคำสาป มาอ่านแก้ขัดไปก่อน อิอิ
ผิด?
อืมมมม
ไม่มองหน้า
ไม่คุยด้วย
นี่ทำไรผิดไปป่ะเนี่ย? ฉันเป็นคนไม่ดีสินะ โอเคๆ ทำไรได้ล่ะ ยังไงก็หัวเดียวกระเทียมลีบมาตั้งแต่ต้นแล้วหนิ เสียใจแต่ทำไรได้อ่ะ?
โลกนี้มีเราอยู่คนเดียวนี่นา
บางทีก็เหนื่อยที่จะร่าเริงนะ
(…)
ก่อนเรียนจบต้องทำโปรเจค
CS ที่นี่มีให้ทำโปรเจคจบตอนปีสามเทอมสอง ตอนนี้เพื่อนๆก็จับกลุ่มกันแล้ว (กลุ่มละสามคน) เราก็จับบ้างแล้วล่ะ – – (ถึงจะเห็นแววล่มไกลๆ… หรือใกล้วะ?)
คือแบบ…ไม่รู้จะพูดไง
เอาจริงๆ มานั่งคิดนะว่า ถ้าคนในกลุ่มแม่งไม่เชื่อใจกันเอง งานแม่งจะออกมาดีได้ไงวะ ถ้ากลุ่มไม่เป็น teamwork แล้วแม่งจะทำงานด้วยกันได้ไงวะ
พึ่งมารู้เหมือนกันว่าเราไม่ใช่คนเดียวที่รู้ว่าแม่งจะเป็นกลุ่ไม่ได้ มีคนอื่นที่คิดเหมือนกัน ก็ดีนะ รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลย ๕๕๕๕ ถ้าได้คุย หรือเปิดใจกันจริงๆก็ดีดิ
ไม่แน่นะ นางอาจจะไม่ชอบเราแบบที่เพื่อนเราไม่ชอบมันก็ได้ โอ้ย บอกเลยว่าสบายใจ ไม่เครียดเลย ถ้าออกมาจากกลุ่มได้ก็สบายอ่ะ คือแบบจะได้หลุดจากบ่วงตรงนี้ซักที สบายใจด้วย ถ้าเป็นเพราะเหตุผลนี้จะไม่ได้ต้องเครียดว่าเราเทเพื่อน ๕๕๕ เพราะจริงๆเราไม่ได้เท เรเลือกบทนางเอก(หรอ?)
ถ้าเธอไม่สบายใจที่จะอยู่กับเรา เราออกเองก็ได้นะ #สวยๆ อิอิ
แต่นี่ล่ะปัญหา
ถึงจะออกจากกลุ่มนี้แล้ว เราจะไปอยู่กลุ่มไหน???? นั่นล่ะ ปัญหาใหญ่ ๕๕๕ ถามว่า จะสบายใจไหมถ้าได้ออกมา? โอ้บ สบายใจสิ แต่ก็เกิดคำถามต่อมาว่า เอ้า!แล้วกูจะไปอยู่กลุ่มไหนต่ออ่ะ?? โอ้ยยย นี่ก็ปัญหาใหญ่รองลงมาเลยนะ ตอนนี้ก็ไม่เหลือใครแล้วด้วย จริงๆ แง T^T
แต่แบบ…เราก็ไม่ซีเรียสนะ เดี๋ยวลองๆไปเซอเวย์(?) ดูก่อนก็ได้ อิอิ
But everything is just a dreammmmmmm~~~~~
เพราะเอาจริงๆยังไม่ได้คุยกันในกลุ่ม โอ้ย แค่ขอได้วาดฝันก็มีความสุขละมะ ๕๕๕
สิ่งที่ยากคือการคุยกัน – – โว๊ะ เปิดใจหรอ? เหอะ จะยอมเปิดหรอ นางไม่ชอบกูล่ะสิ (แต่นี่ไม่รู้สึกไรนะ #เฉยๆ) คนไม่ชอบกัน มาทำงานด้วยกัน มันจะรอดหรอวะ ตอนนี้บอกว่าไม่เป็นไร อืมมมมม ก็ใช่ แต่ตอนนี้มันก็แค่ตอนนี้ไง ยังไม่ได้เริ่มทำงานเลยนะ จะต้องมาเปิดใจทะเลาะกันแล้วหรอ???
อืมมมมมมมมม ไม่อยากคุย ไม่ใช่ว่าแบบ ไม่อยากมีปัญหานะ แต่แบบ… ไม่อยากคุยอ่ะ กับคนแบบนั้น…
เริ่มรู้สึกเขาใจมันละ ว่าทำไมไม่ชอบมัน – – ก็อ่ะนะ…
คือเอาจริงๆป่ะ มันเป็นคนเข้ามาทีหลัง มันต้องรู้สึกว่าถ้าไม่โอเคกับคนในกลุ่มก็ไม่ต้องเข้ามาป่ะ หรือว่าแบบ ย้ายไปอยู่อีกกลุ่มสิ – – จะมาทนอยู่ด้วยกันทำไม อกแตกตายพอดี~~~~

