บทเรียนครั้งใหญ่

วันนี้คะแนน Midterm ตัวแรกออก

เป็นวิชา OS ของ อ.ณรงฤทธิ์

ตอนออกจากห้องสอบจำได้ว่าเฟล เพราะทำข้อสอบอาจารย์ไม่ได้ ออกจากห้องมาเจอว่าทำผิดต่างหาก

แต่…ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้

ยอมรับแบบไม่โกหกเลยว่า อยากได้ B หรือ B+ คือตั้งใจกับตัวเองไว้ว่า

วิชาของอ.ณ เก็บให้ได้อย่างน้อย B ให้ครบทกตัวเลยแล้วกัน

เพราะทำได้อย่างน้อย B มาตลอด

พอวันนี้คะแนนออก บอกเลยว่าอึ้งมาก มากจริงๆ

คะแนนเต็ม = 80

ค่า Min = 26

ค่า Mean = 46 โดยประมาณ

คือแบบ…

คะแนนของเราคือ 38.5

คือตกใจมากอ่ะ ไม่คิดว่าจะได้น้อยขนาดนี้อ่ะ เห้ย นี่มันต่ำกว่า Mean เลยนะเว่ย มันมากเกินไปอ่ะ ทำไมไม่พยายามให้มากกว่านี้ ทำไมไม่ตั้งใจเรียน แล้วอย่างนี้จะมีโอกาสได้ B ตามที่ต้องการไหม??

เห้อ

ทำไรได้วะ ก็ราทำตัวเองแท้ๆ ขนาดปอยกับแอมยังได้คะแนนมากกว่าเลย (48, 44) มั้ง

เอาครั้งนี้เป็นบทเรียนนะ ยังมีอีกหลายวิชาที่เราทำไม่ได้

ถ้าตั้งใจเรียนในห้องไม่ได้ ก็ถามเพื่อนเอา ก็อ่านเองเอา พยายามมากๆอ่ะ เรามีเรื่องผิดหวังในชีวิตตั้งเยอะแยะ

Final ก็ตั้งใจอ่านหนังสือนะ อีก 2 เดือนจะสอบแล้ว ก็ตั้งใจมากๆ อ่านหนังสือมากๆ สู้ๆ

ยังมี NW กับ OOSD ที่น่าจะมีพลัง Attack มากกว่านี้อีกเยอะ

SUPER JUNIOR Special Event “SUPER CAMP” in BANGKOK

อะแฮ่มมมมม

วันนี้มีงาน SUPER JUNIOR Special Event “SUPER CAMP” in BANGKOK  เป็นงานมี้ตติ้งของ Super Junior แหละ อิอิอิอิอิ เราเป็นเอลฟ์ตัวน้อยๆ มีหรอจะพลาด อีกอย่าง งานนี้ครบรอบ ๑๐ ปีที่ Super Junior มางาน Patthaya Music Festival ที่ไทยครั้งแรกด้วย กรี้ดดดดด ดีใจหนัก ๕๕๕ มาเริ่มกันเลย

วันนี้ตื่นเต้นมาก ตื่นตั้งแต่ ๑๐ โมง ๕๕๕ กะว่าจะแต่ชุดสวย สุดท้ายออกช้าจ้า เลทเลย ๕๕๕๕ พอนั่งรถตู้ไปลงอิมแพคเสร็จ ก็ต้องเดินต่อไป Thunder Drom ถถถถถ บอกเลย ณ จุดนี้ อากาศร้อนเหี้ยๆ เดินไกลเหี้ยๆ เหงื่อนี่ไหลเป็นเม็ดๆ เหมือนไปล้างหน้ามาก็ไม่ปาน พอแลกบัตร + เข้าห้องน้ำ(แอบขี้ไม่ออก) + ไปเอาโปสเตอร์จาก True4U + บลาๆเสร็จ ก็เดินกลับไปแถว Novotel จ้าาาาา ร้อนเหมือนกัน แต่เราทน!!! เพราะเรากำลังจะเดินไปหาแอร์และอาหาร เย้! ๕๕๕๕๕ สุดท้ายไปนั่งอยู่ Fodd Center คือแบบ กินข้าวเช้าไปตอน​ ๑๐ โมง หิวไง (ไม่หรอก จริงๆคืออยากกิน ๕๕) เดินอยู่นานมากกว่าจะเลือกกินไรดี เพราะจนหนักมาก + แลกตังไปแค่ ๑๐๐ เดียว สุดท้ายก็กิน ‘ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย’ ราคา ๗๙ บาท ก็อร่อยดีนะ แต่แอบแพงหลังจากอิ่มหนำสำราญแล้ว เราไปเขียนขค.ถึง @ryeong9 ก็ได้กุหลาบมา 3 ดอก เป็นปจ.ของ @letter_ryeowook นี่เลยดอกกุหลาบ ๕๕๕๕ แล้วก็ไปเข้าคอนกันเล้ยยยยย!!!!!

คือเข้ามาแล้วมีความสุขอ่ะ…แบบอิ่มอกอิ่มใจ เราจะมีความสุขในไม่ช้า

พอคอนจะเริ่มก็มีเปิด VTR ของผชทุกคนมาบ่นๆๆๆตามภาษาคนแก่ไป ๕๕๕๕ คือเอาจริงๆ ตอนนั้นคือน้ำตานี่ปริ่มมากอ่ะ คือแบบจะไหลแล้วอ่ะ แต่พอคอนเริ่มเท่านั้นล่ะ!!!! คือพี้คหนักมาก !!!! คือซปจน.เนี่ย มันเข้าประตูมาเกตเดียวกับเราเลยยยย [ดูๆ] ฮือออออ คือปริ่มมาก คือร้องไห้ น้ำตาแม่งไหลมาจากไหนไม่รู้ เต็มเลย T^T คือใกล้มาก คือคังอินนี่แบบ เอื้อมมือมาหากันนี่ถึงเลยอ่ะ อยากจิร้องไห้ ถ่ายตอนนั้นไว้ไม่ทันอ่ะ แง แต่ถ่ายตอนที่หันหลังให้ทัน ๕๕๕๕

รูปนี้ฟิลลิ่งแบบ มองดูเขาจากไป ๕๕๕๕ อีกรูปนี่พี้คกว่า

คือแบบฟิลลิ่งรูปนี้แม่งแบบ ห่างกันเพียงเอื้อมมือ แต่มันคือแสนไกลลลลล โคตรฟิลลิ่งติ่งมากอ่ะ ๕๕๕๕๕

เมนสุดที่รัก(คฮช.)มาทีหลัง มาแปบเดียว ถ่ายรูปไม่ชัดซักรูป แอบเสียใจเบาๆ (หัวชมพูนั่นเมนเราาาา)

ฮือ แต่ตอนนั้นคือใกล้มากจริงๆ เห็นปริมาณ BB Cream ที่ปะไว้บนหน้าผช.ที่เดินผ่านเราไปเลย

พอคอนเริ่มก็แบบเรื่อยๆอ่ะ สนุกนะ แต่ไม่มีโมเม้นฟินหนักสำหรับเรามากละ ๕๕๕ #ใช่สิเรามันบัตรถูกหนิ แต่บอกเลย คอนนี้เย่อุคเยอะมาก ๕๕๕๕

อ้อ! อีกอย่าง คอนนี้นี่แบบเป็นคอนแรกที่อุคบอกเรื่องไปเป็นทหารเลยล่ะ ก็เห็นข่าวในทวิตละล่ะ ก็โอเค ผชเข้ากรมจนชินละ

ตอนจบคอนมี Project ส่งท้ายด้วย เป็นคลิปวิดีโอ เอสเจดูแบบตั้งใจดูสิ่งที่เราทำให้เค้ามากๆอ่ะ ไม่รู้สิ อารมณ์มันพาไปอ่ะ ร้องไห้แบบน้ำตาท่วมจอมากๆ ผชทุกคนที่อยู่บนเวทีนี่ร้องไห้อ้ะ ๕๕๕๕ เรามีความสุขนะ ที่ทำให้พวกเค้ามีความสุขได้ขนาดนี้อ่ะ รู้สึกแบบเราสามารถทำอะไรให้เค้าได้บ้าง รู้สึกมีประโยชน์ ๕๕๕

เอาจริงๆ เรามีความสุขนะ เราไม่รู้ว่าเรารักพวกเค้าได้ยังไงอ่ะ มันมีความสุขมากๆเลยอ่ะ เราสามารถนั่งเฉยๆดูพวกเค้าทำทุกอย่างได้เรื่อยๆเลย แบบทุกอย่างมันเหมือนความฝัน เค้าดูเหมือนอะไรในจอ Computer มากๆ จนเรารู้สึกว่า เห้ย! เรากำลังนั่งมองจอคอมอยู่รึเปล่า เราไม่เคยคิดเลยว่าจะมีผชคนไหนที่เราแค่เห็นหน้า น้ำตามันก็ไหลได้เป็นก้อกขนาดนี้ ตอนที่ร้องไห้เราก็มานั่งคิดนะ เห้ย! ร้องไห้ทำไม แต่เราก็มาคิดว่า มันคือครั้งนึงในชีวิตเลยนะ ความสุขของเราเลยนะ บอกจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเอสเจใกล้ขนาดนี้ คือแบบ ทุกอย่างมันเหมือนความฝันจริงๆ Super Junior ทุคนในวันนี้ดูมีความสุขมาก ทุกคนดู up มากๆ ดู Alert ขนาดเมนเรายังเต้นแร้งเต้นกาที่สนามบินเลย ๕๕๕

ขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้วันธรรมดาๆวันนึง เป็นวันที่พิเศษได้มากขนาดนี้ เรามีความสุขมากๆจริงๆ ขอบคุณค่ะ

เรารักทะเลสีน้ำเงินเหมือนที่ Super Junior รัก

PS. เป็น Fanmeeting ที่สามารถพูดได้เลยว่า ร้องไห้ตั้งแต่คอนเริ่มยันคอนจบ ตาจะบวมแล้วจ้า

สำหรับวันนี้ หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ตัวเค็มมาก อาบน้ำนอนดีกว่า อิอิ

–

รู้ป่ะ บางทีรู้สึกอยากตายอ่ะ

ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้วอ่ะ

เหนื่อย ไม่มีคนเข้าใจ

ฉัน

รู้สึกเสียใจ

รู้สึกมีเรื่องให้คิดมากมาย

รู้สึกเหนื่อย

รู้สึกกดดันตัวเอง

รู้สึกต้องเป็นคนดี

รู้สึกอยากมีความสุข

รู้สึกว่าตอนนี้ไม่ไหวแล้ว….

อยากรู้ว่าเค้าต้องการอะไรจากเรา เราทำอะไรผิดหรอ เค้าเอาแต่พูดตัดทอนกำลังใจ ไม่เคยให้กำลังใจเราเลยซักครั้ง เกรดออกมาก็บอกว่าไม่พยายาม ไม่สนใจ ไม่บลาๆ ต้องทำขนาดไหนหรอ ถึงจะทำให้เค้าพอใจเราได้ ต้องทำขนาดไหน เค้าถึงภูมิใจในตัวเรา ต้องทำขนาดไหนเค้าถึงจะเห็นว่าเราพยายามเพื่อเค้าสองคนมากขนาดไหน

ยอมรับนะว่าบางทีเป็นตัวเราเองที่กดดันตัวเองให้เป็นอย่างนี้ แต่ก็ไม่อยากโทษเค้า ว่าเรื่องทั้งหมดมันก็มาจากเค้าทั้งนั้น เราไม่อยากโทษเค้าเลย แต่ลึกๆแล้ว ตัวเรารู้เองทั้งหมดว่าที่เราเป็ยอย่างนี้ก็เพราะเค้า…

 

To. Me

นี่ว่าน จำไว้นะ ถ้าคิดว่าเป็นแม่ที่ดีไม่ได้ อย่ามีเด็กขาด อย่าทำให้ชีวิตเด็กคนนึงต้องเป็นเด็กมีปัญหา อย่างเลี้ยงเค้าแบบเครียด อย่าทะเลาะกันให้ลูกเห็น อย่าทำให้ลูกร้องไห้ ต้องให้ลูกมีความสุขมากๆ แต่อย่าตามใจลูกเกินไปจนเสียคน สอนส่วนที่ดีให้เค้า อย่าเอาสิ่งที่ไม่ดีของเราไปให้เค้า…อย่างสุดท้าย อย่าทำแบบเค้า ลูกไม่ชอบหรอก

 

บางทีอยากเป็นบ้าไปเลยให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็อย่าเลย มันน่าสมเพศ

บางทีก็รู้สึกไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว แต่ก็มาคิดว่า เรายังทำหน้าที่ของเราไม่เสร็จ ยังทำให้เค้าภูมิใจไม่ได้เลย

…บางทีมานั่งคิดๆดู นอกจากทำให้ที่บ้านภูมิใจแล้ว ยังมีเป้าหมายอะไรในชีวิตอีกไหม..

 

Start with 0

บางทีมันอาจจะจริง. จากคำพูดที่หลายคนเค้าพูดกันว่า

“ความรักของผู้หญิงเริ่มต้นที่. 0 แล้วค่อยๆเพิ่มขึ้น แต่ความรักของผู้ชายเริ่มต้นที่ 100 แล้วค่อยๆลดลง”

หรือจะเป็นคำพูดที่ว่า

“ความรักทำให้คนตาบอด”

บางที…เราก็คิด ว่าเรากำลังเป็นอย่างนั้นรึเปล่า

Till it happens to you – Oscar 2016

ผ่านไปแล้วววว กับการประกาศรางวัล Oscar 2016 เย้้้้้ 🎉 (จะทางการไปไหน)

ขอแสดงความยินดีกับ “ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ” ด้วยค่ะ ที่ได้รางวัล “นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม” ซักที หลังจากรอมาตั้ง ๑๒ ปี เย้ๆๆ

(ส่วนรางวัลสาขาอื่นๆสามารถได้จาก ที่นี่ ค่ะ : ขอบคุณข้อมูลจาก kapook.com ค่ะ)

เอาจริงๆคือไม่มีอะไรหรอก ตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ยังสอบไม่เสร็จ (ฮา) เลยขก.เขียน เก็บไว้ก่อน วันนี้สอบเสร็จแล้วเลยมาเขียนเลยแล้วกัน อิอิ

เมื่อวานเราได้ดู live ของ Gaga ที่ร้องในงาน เพลง Til It Happens To You ที่เป็นเพลงใหม่ของนาง มันขนลุกมาก ฟังแล้วอยากจะร้องให้ คือแบบ…มันถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมากอ่ะ ก่อนหน้านี้ เคยดู MV ของเพลงนี้มาก่อน ก็ทำให้เข้าใจเพลงนี้ขึ้นไปอีก พึ่งมารู้ทีหลังว่าเพลงนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์(หรือสารคดี? ไม่แน่ใจ) เรื่อง The Hunting Ground ก็แบบ…เฮ้ย แม่งเป็นเรื่องจริงหรอวะเนี่ย มีเรื่องงี้เกิดขึ้นจริงๆหรอ

คือเพลงนี้โดนเราตรงประโยคที่ว่า

“…Till it happens to you, you don’t know how it feels, how it feels
Till it happens to you, you won’t know…” – Til it happens to you (Lady Gaga), 2016

แบบ…พอประโยคนี้มาภาพทุกๆอย่างมันขึ้นอ่ะ ภาพตอนที่มีคนไม่เข้าใจเราตอนที่เราเสียใจอ่ะ มันรู้สึกอ่ะ คือแบบสามารถพูดได้เลยอ่ะว่า I can feel it อ่ะ ไม่ได้เป็นงี้ตอนฟังเพลงบ่อยอ่ะ แล้วเราก็มานั่งคิดในใจอ่ะ คุณไม่เคยเข้าใจหรอกว่าเรารู้สึกยังไง ไม่เคยจริงๆ ถ้ามันไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวคุณเอง คุณไม่รู้หรอกว่าเรารู้สึกยังไง ว่าตอนนั้นจริงๆมันเป็นยังไง มันเจ็บปวดแค่ไหน มันทรมานแค่ไหน มันโดดเดี่ยวแค่ไหน มันต้องการซักคนที่เข้าใจเราจริงๆ ไม่ใช่แค่คนที่เอาแต่พูดอ่ะ

I want the real one. Someone that truly understand me from my heart. Someone who can hold me when I’m crying. Someone who can tell everything to you. BUT IN FACT OR TRULY OF MY LIFE, I STILL CANT FIND THAT ‘SOMEONE’. (….)

เห้อ บางทีก็บอกตัวเองว่าอย่าเพ้อ โถ่ว ยังไงก็ผากผลงานของขุ่นแม่ด้วยนะคะ เพลงเขาดีจริงๆ

สอบ midterm เสร็จแล้ว 🎉

ในที่สุด!!!! ฤดูสอบมิดเทอมก็จบลงแล้ววววว เย้!!!!!

หลังจากที่ตรากตรำอ่านหนังสือ(?) มาร่วมเดือน

เห้อ อยากจะบ้า อ่านมาตั้งนาน ที่อ่านรอบนี้ไม่ออกเลย 😭

คือไม่รู้เป็นเพราะอะไร – – อ่านไปเท่าไหร่ ไอ้ที่ควรจะออกก็ไม่ออก เรื่องที่ควรออกนี่ออกจริงๆ

แล้วเราจะทำได้ไหมล่ะ ก็ไม่ได้สิครับบบบบ – –

แต่เอาจริงๆ จะไปโทษใครได้ล่ะ เรารู้ตัวเราเองล่ะ ลึกๆอ่ะ จริงไหมล่ะ ก็เทอมนี้งานเยอะ โน่นนี่นั่นโทษ

ไม่ตั้งใจเรียน  ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ตั้งใจเรียน

อันนี้คือเหตุผลจริงๆ เรารู้อยู่แก่ใจ ทำอะไรได้ – – เห้อ

เทอมหน้าก็ตั้งใจเรียนให้มันมากกว่านี้สิ เข้าใจไหม